Traktat wersalski, część 2

Podobnie sformułował polski punkt widzenia w memoriale dla Wilsona z dnia 8 października 1918, a także w nocie polskiej delegacji na konferencję pokojową w dniach 25 i 28 lutego 1919. Ten punkt widzenia przyjęła z kolei wyłoniona przez Radę Najwyższą konferencji pokojowej Komisja do Spraw Polskich w swych propozycjach z dnia 12 marca 1919. Polska miała otrzymać Górny Śląsk, Wielkopolskę, Prusy Królewskie (tj. rejencje kwidzyńską i gdańską), natomiast o losie południowych obszarów Prus Wschodnich miał zadecydować plebiscyt. Podczas obrad Rady premier brytyjski Lloyd George sprzeciwił się oddaniu Polsce Gdańska i wschodnich powiatów rejencji kwidzyńskiej, zamieszkałej w przeważającej liczbie przez ludność niemiecką; jego stanowisko podzielał prezydent Wilson. Na następnym posiedzeniu Rady, w dniu l kwietnia 1919, Lloyd George wystąpił z projektem utworzenia Wolnego Miasta Gdańska, pod protektoratem będącej w zalążku Ligi Narodów, i przekazania spornych powiatów rejencji kwidzyńskiej Prusom Wschodnim. Propozycję te Rada przyjęła i potwierdziła raz jeszcze w dniu 22 kwietnia. Mimo gorących oświadczeń składanych w tej sprawie w kraju, propozycje te znalazły się w projekcie traktatu wręczonego rządowi niemieckiemu w dniu 7 maja 1919 roku. Projekt ten przewidywał przyłączenie polskich powiatów Górnego Śląska i niektórych części powiatów Dolnego Śląska, dalej Wielkopolski (z wyłączeniem powiatu skwierzyńskiego i części powiatów wschowskiego, międzyrzeckiego, babimojskiego, wieleńskiego i czarnkowskiego), następnie Prus Zachodnich (bez powiatów człuchowskiego i wałeckiego) oraz powiatów na wschód od Wisły; na terytorium Prus Wschodnich zarządzono plebiscyt, z wyjątkiem czysto polskiego okręgu Działdowa. Gdańsk stał się Wolnym Miastem.

Losy granic Polski .

Linki

Piszemy prace magisterskie i licencjackie. Oferujemy różnego typu opracowania. TYNK SILIKATOWY