W wyniku plebiscytu z dnia 20 marca 1921 i decyzji Rady Ligi Narodów z dnia 20 października 1921 zostało ostatecznie sformułowane wytyczenie granicy polsko-niemieckiej na Górnym Śląsku. Rozpoczynała się ona od ujścia rzeki Olzy do Odry, posuwając się najpierw wzdłuż Odry aż do Nieboczowy, a odtąd stale w kierunku północno-wschodnim, na zachód od miejscowości Brzezie, Krywald, Knurowo, Gierałtowiec, Ruda w rejon Wielkich Katowic, stąd zaś w kierunku północno-zachodnim, na zachód od miejscowości Szarlej, Radzionków, Tarnowice Stare, Łagiewniki Wielkie, Kochcice i Lisów; odtąd zaś kierując się znowu w kierunku północno-wschodnim, stykała się z dawną granicą historyczną małopolsko-śląską; stąd biegła dalej aż do Woskowic Małych, nawiązując do granicy wytyczonej już poprzednio.Całkowicie sztuczny charakter miało natomiast wydzielenie terytorium Wolnego Miasta Gdańska, przy którym w zasadzie kierowano się aktualną sytuacją etniczną. Rozgraniczenie między Pomorzem Gdańskim a Prusami Wschodnimi biegło prawym brzegiem Wisły, pozostawiając przy Polsce mały port nadwiślański Kurzybrak oraz cztery dalsze miejscowości naprzeciw Gniewu, aż do miejscowości Opalenie; stąd zaś granica polsko-niemiecka w zasadzie szła linią dawnej granicy historycznej między Prusami Wschodnimi a Mazowszem (z wyjątkiem rejonu Działdowa). Granica polsko-niemiecka wynosiła 1912 km, przy czym na jej odcinek zachodni przypadało 1305 km, a na odcinek wschodnio-pruski 607 km. Nie miała ona oparcia na żadnym naturalnym dziale wodnym, z wyjątkiem niewielkiego pasa w dolnym biegu Wisły. Była w zasadzie powtórzeniem granicy z roku 1772.
Losy granic Polski .
Losy granic Polski I Want Candy darmowe programy